Fransa devletinin “Fransız” ve Batılı olmayanlara karşı sürdürdüğü saldırılar, bir kez daha gençlerin öfkesiyle karşılaştı. 27 Mart’ta Paris metrosunda 30’lu yaşlarında bir göçmen ile 15 yaşındaki bir genç biletleri olmadığı için polis tarafından dövülünce, metrodaki yolcuların ırkçılık karşıtı sloganlar atmaya başlamasının ardından, 500’den fazla genç çevredeki mahallelerden metroya aktı. Özellikle göçmen gençlere karşı ırkçı taciz ve saldırılarını sistemli bir şekilde sürdüren Fransız polisi, takviye kuvvetler de çağırarak metroyu kaplayan gençlere gaz bombasıyla saldırdı. Kendisinden olmayanı aşağılamaya, yok saymaya ve hatta yok etmeye çalışan polisin gücü, tek tip üniformalılara karşı her renkten gencin öfkesine yetmeyince, ordu da olaya müdahale etti. Ama üniformalılar, metronun her katında yankılanan “Polis her yerde, adalet hiçbir yerde” ve “Devlete, polise, patronlara yeter artık” sloganlarının karşısında duramadı. Yolcuların da gençlere destek vermesi sonrasında, üniformalılar yolculara da saldırdı.

Kendilerine hayat hakkı tanımayan üniformalılara karşı yüzlerce genç 8 saat boyunca çatıştı. Kapitalizmin propaganda billboardları parçalandı, yeni-muhafazakâr L’Express gazetesinin reklamları gençlerin öfkesinden özellikle nasiplendi. (Gazetenin parçalanan reklam panolarında cumhurbaşkanı adayları Sarkozy ile Royal’in bulunması ayrıca manidardı.) Duvarlar “Chirac hırsızdır”, “Hükümet sahtekârdır” yazılarıyla süslendi, metro kontrol noktaları ateşe verildi, röntgenci iktidarın kameraları parçalandı. Öfke, yerin altından sokaklara taştı, barikatlar kuruldu.